قیمت میلگرد در آزمون سیگنال‌های متناقض
به گزارش آهن آنلاین؛ بازار جهانی میلگرد در شرایطی با سیگنال‌های متناقض مواجه است که فشار هزینه‌های تولید از یک‌سو و ضعف تقاضای فولاد از سوی‌دیگر، مسیر قیمت‌ها را تحت تأثیر قرار داده‌اند. افزایش بهای انرژی و مواد اولیه، هزینه تولید فولاد را در برخی مناطق بالا برده و از قیمت‌های پیشنهادی تولیدکنندگان حمایت کرده است. در مقابل، رکود ساخت‌وساز در چین، مازاد ظرفیت تولید و احتیاط خریداران، مانع انتقال کامل این افزایش هزینه به محصولات نهایی شده است. در بازار داخلی نیز همین تقابل قابل مشاهده است؛ افزایش نرخ ارز و رشد قیمت محصولات میانی هنوز به افزایش محسوس قیمت میلگرد منجر نشده و قیمت‌ها ثبات بیشتری یافته‌اند.
فشار هزینه‌ها مقابل تقاضای ضعیف
برای تحلیل چشم‌انداز میلگرد، ابتدا باید به وضعیت بازار مواد اولیه و انرژی توجه کرد. تولید فولاد، به‌ویژه در واحدهای مبتنی بر کوره قوس الکتریکی، به‌شدت از قیمت قراضه و برق تأثیر می‌پذیرد. در مقابل، تولیدکنندگان کوره بلند نیز با تغییرات قیمت سنگ‌آهن، زغال‌سنگ و کک متالورژی مواجه‌اند. افزایش بهای این نهاده‌ها می‌تواند هزینه تولید شمش و محصولات نهایی را بالا ببرد؛ اما میزان اثرگذاری آن بر قیمت میلگرد به وضعیت تقاضا و قدرت چانه‌زنی تولیدکنندگان بستگی دارد.
از یک‌طرف، افزایش هزینه انرژی و قراضه، فشار صعودی بر قیمت محصولات طویل فولادی وارد می‌کند و از طرف‌دیگر، ظرفیت مازاد تولید و ضعف تقاضای جهانی، امکان افزایش قیمت‌ها را محدود نگه می‌دارد. زیرا در بازارهایی که تقاضای نهایی ضعیف است، تولیدکنندگان ممکن است برای حفظ حجم فروش، بخشی از افزایش هزینه را در حاشیه سود خود جذب کنند.
کانون فشار بر میلگرد
در میان بازارهای بزرگ فولاد، چین همچنان نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌دهی به انتظارات جهانی دارد. رکود بخش مسکن و ضعف فعالیت‌های ساختمانی، مصرف داخلی فولاد این کشور را تحت فشار قرار داده است. از آنجاکه ظرفیت تولید فولاد چین همچنان بالاست، کاهش جذب داخلی می‌تواند عرضه بیشتری را به سمت بازارهای صادراتی هدایت کند. این وضعیت رقابت میان صادرکنندگان را افزایش می‌دهد و اجازه نمی‌دهد رشد هزینه‌های تولید به‌راحتی در قیمت‌های جهانی منعکس شود.
داده‌های دوم نوامبر نیز از تداوم فشار بر بازار فولاد چین حکایت دارند. قیمت پایانی قرارداد آتی میلگرد با سررسید ژانویه ۲۰۲۷ در بورس شانگهای به ۳ هزار و ۷ یوان به‌ازای هر تن رسید که نسبت به روز معاملاتی قبل، ۱.۰۵ درصد کاهش داشت. در بازار نقدی نیز، براساس گزارش مؤسسه SMM، شاخص قیمت میلگرد چین برای گریدهای HRB400 و HRB400E با قطر ۱۸ تا ۲۲ میلی‌متر به ۳ هزار و ۱۱۹ یوان در هر تن رسید. این وضعیت در کنار ضعف تقاضای ساخت‌وساز و فشار عرضه نشان می‌دهد که بازار هنوز از پشتوانه کافی برای رشد پایدار قیمت‌ها برخوردار نیست. در چنین شرایطی، تحولات بخش مسکن و وضعیت عرضه و تقاضای داخلی چین، همچنان از عوامل مهم تعیین‌کننده مسیر قیمت میلگرد خواهند بود.
ترکیه نیز به‌عنوان یکی از عرضه‌کنندگان مهم میلگرد در بازارهای بین‌المللی، از این شرایط تأثیر می‌پذیرد. احتیاط خریداران و رقابت بر سر قیمت‌های صادراتی، قدرت تولیدکنندگان را برای افزایش نرخ‌ها محدود کرده است. قیمت صادراتی میلگرد ترکیه در گزارش‌های اکتبر در محدوده ۶۰۰ تا ۶۲۰ دلار به‌ازای هر تن قرار داشت. در چنین بازاری، حتی افزایش هزینه تولید نیز زمانی به رشد قیمت منجر می‌شود که خریداران حاضر به پذیرش نرخ‌های بالاتر باشند؛ شرطی که ضعف تقاضا تحقق آن را دشوار کرده است.
حمایت از سمت عرضه
در سوی‌دیگر بازار، اروپا با فشار هزینه‌ای متفاوتی روبه‌رو است. افزایش قیمت گاز طبیعی و برق، هزینه تولید و نورد فولاد را بالا برده و در کنار محدودیت‌های عرضه، از قیمت‌های پیشنهادی تولیدکنندگان حمایت کرده است. بااین‌حال، تقاضای ضعیف ساخت‌وساز در این منطقه مانع از آن شده که افزایش هزینه‌ها به‌طور کامل به خریداران منتقل شود. بنابراین، بازار اروپا بیش از آنکه از رونق تقاضا حمایت شود، از محدودیت عرضه و افزایش هزینه تولید اثر می‌پذیرد.
در آمریکا، شرایط تا اندازه‌ای متفاوت است. سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، انرژی و مراکز داده، بخشی از تقاضای فولاد را تقویت کرده است. سیاست‌های تجاری و محدودیت واردات نیز به حمایت از تولیدکنندگان داخلی کمک می‌کنند. بااین‌حال، هزینه بالای تأمین مالی و ضعف بخش‌هایی از ساخت‌وساز مسکونی و تجاری، همچنان مانع از شکل‌گیری رونق فراگیر در مصرف فولاد است. در نتیجه، قیمت میلگرد در آمریکا از پشتوانه‌ای قوی‌تر نسبت به برخی بازارهای دیگر برخوردار است، اما این وضعیت را نمی‌توان به کل بازار جهانی تعمیم داد.
انتظار انتقال هزینه‌های تولید
در بازار داخلی، تقابل میان فشار هزینه‌ها و ضعف تقاضا به شکل متفاوتی نمایان شده است. قیمت دلار در معاملات روز دوشنبه با نوسان در محدوده ۲۷۲ تا ۲۷۳ هزار تومان همراه بود؛ بااین‌حال، بازار آهن تغییر محسوسی را تجربه نکرد. هر کیلوگرم میلگرد ۱۴ در محدوده ۱۱۷ هزار و ۲۰۰ تومان، میلگرد ۱۶ در سطح ۱۱۴ هزار و ۵۰۰ تومان و سایز 18 از میلگرد ذوب‌آهن با قیمت ۱۱۴ هزار و ۹۰ تومان معامله شد.
بررسی روند یک هفته اخیر نشان می‌دهد که افزایش هزینه انرژی و نوسانات نرخ ارز، رشد نسبی قیمت میلگرد را به‌دنبال داشته است؛ اما بازار در معاملات اخیر به محدوده ثبات بازگشته است. در معاملات شنبه بورس کالای ایران نیز میلگرد ۱۰ و ۱۲ ذوب‌آهن در محدوده ۱۰۶ هزار تومان و بدون رقابت قیمتی معامله شد. این وضعیت از احتیاط تقاضا و تمایل محدود خریداران به پذیرش قیمت‌های بالاتر حکایت دارد.
در عین حال، رشد قیمت گندله و آهن اسفنجی هنوز به‌طور کامل به شمش و محصولات نهایی منتقل نشده است. اگر افزایش قیمت نهاده‌ها در مراحل بعدی زنجیره تداوم یابد، می‌تواند فشار هزینه‌ای تازه بر تولیدکنندگان میلگرد وارد کند. بااین‌حال، تحقق این سناریو به وضعیت تقاضا و امکان انتقال هزینه‌ها به خریداران وابسته است.
